خیال گستره ی چیزهایی ست که توضیح ناپذیرند
در دفتر خاطراتم
روی آخرین برگ زرد
نوشت
تمام خواب های تو تعبیر شد
دفترم بدل شد
به باغی سبز و پر از شکوفه
کمی بعد
نغمه ی پرندگان گوشم را پر کرد
*سیروس ذکایی
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۳/۲۶ ساعت 16 توسط
|
با چهره های زرد می گذریم