قاب خالی نگاه مرا

عکس های تو ، پر کرده است

اما نمی آیی

نمی آیی و

همیشه نیز به نیامدن می اندیشی

و من

در ابتدای خط سرخ غروب

جنون را تجربه می کنم

با همه مجنون های زمین

که لیلا را صدا می زنند

* سیروس ذکایی