من
  انبوهي از اين بعدازظهرهاي جمعه را
     بياد دارم كه در غروب آنها
         در خيابان
              از تنهايي گريستيم
ما نه آواره بوديم
   نه غريب
اما
   اين بعدازظهر هاي جمعه پايان و تمامي نداشت
         مي گفتند از كودكي به ما
             كه زمان باز نمي گردد
                   اما نمي دانم چرا
                          اين بعد از ظهر هاي جمعه باز مي گشتند


* احمد رضا احمدی